حق کامل اقامت
برای همه!
ما، پناهندگانی
که اجازهی موقت
اقامت داریم، در
ترس دائم از بازگردانده
شدن به سر میبریم.
پلیس بسیاری از
ما را صبح زود از
رختخواب بیرون
کشیده و بازگردانده
است.
اغلب
ما سالهای زیاد،
بیش ازده سال
یا بیشتر، در آلمان
بسر می بریم. تنها
در شهر کلن پنج
هزار پناهنده با
اجازه ی اقامت
موقت وجود دارد.
ما در
کشورهایی که از
آنها آمده ایم،
آینده ای نداریم.
خانه های ما در
جنگ یا جنگهای
داخلی نابود شدهاند.
فرزندان ما اینجا
به دنیا آمده اند،
اینجا بزرگ می
شوند و به مدرسه
می روند. آنها اینجا
را خانه ی خود میدانند
اما دورنمایی برای
زندگی ندارند زیرا
آنها اجازهی گذراندن
دوره های آموزشی
برای تعیین شغل
آینده و کار کردن
ندارند.
ما خواستار
اقامت معتبر هستیم
تا بتوانیم کار
کنیم و در آلمان
برای ما و فرزندانمان
آیندهای وجود
داشته باشد.
(از بیانیه
ی یک تظاهرات در
یونی 2006 در کلن)
اگر چه
دیگر پناهندگان
کمی به آلمان میآیند،
ولی از هم اکنون
بازگرداندن دستجمعی
تدارک دیده میشود.
به این ترتیب حقِ
داشتن امنیت پناهندگی
برای پناهندگان
از کشورهای جنگ
زده یا کشورهایی
که جنگهای داخلی
در آنها جریان
دارند مانند ترکیه،
کوزوو، عراق و
افغانستان از بین
رفته است.
در پایان
سال 2006 در کنفرانس
وزرای داخلی تصمیم
گرفته شد، به افرادی
که اجازهی اقامت
موقت دارند در
صورت دارا بودن
شرایط خاص، اقامت
معتبر داده شود.
در آخر
سال 2009 تاریخ تعیین
شده برای کسانی
که مدت زیادی دارای
اجازه ی اقامت
موقت هستند سر
می آید. این قانون
فقط یکبار اعتبار
داشت و فقط 70 هزار
از 180 هزار پناهندهای
را شامل میشد
که مدت زیادی در
آلمان بسر می برند
و اجازهی اقامت
موقت داشتهاند.
تعداد
کمتری که پس از
تاریخ تعیین شده
به آلمان آمده
اند یا خواهند
آمد شانسی برای
گرفتن اقامت و
زندگی در اینجا
را نخواهند داشت
و انتظار می رود
که از سال2010 ، دهها
هزارنفر از آلمان
بازگشت داده شوند.
ما قبل
از کنفرانس وزرای
داخلی در ماه دسامبر
فراخوان یک
تظاهرات در
روز شنبه 3 اکتبر
در کلن
می دهیم. ما از
کنفرانس وزرای
داخلی خواستار
حق ماندن برای
همه ی کسانی که
در آلمان باید
بمانند و یا می
خواهند بمانند،
هستیم.
ساعت 13 در Friesenplatz
از ساعت
15 خواندن قطعنامه
و کنسرت در محل
Domplatte
در جهت
حمایت از بیانیه
با آدرس زیر تماس
بگیرید و خود
را معرفی کنید.